greveniotis.gr

Γράφει ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΥΦΤΟΠΟΥΛΟΣ

Σήμερα είναι μια πολύ σημαντική μέρα για το Γρεβενιώτικο ποδόσφαιρο, καθώς συμπληρώνονται 40 χρόνια από την άνοδο του θρυλικού Πυρσού στη Β’ Εθνική.
Ήταν Κυριακή 27 Ιουνίου 1971 όταν συνέτριψε στο κατάμεστο στάδιο Γρεβενών τον Ορφέα Ελευθερούπολης με σκορ 4-0 και σφράγισε την άνοδό του στη Β’ Εθνική με γκολ που πέτυχαν οι Κουκουτσέλας, Τσιοπλής, Τσιρίκας, Γκόγκος.

Πρόκειται για τη σημαντικότερη επιτυχίας της μεγάλης ιστορικής του διαδρομής. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, η διετία της Β’ Εθνικής (71-73) και κάποιοι άλλοι σημαντικοί αγώνες που μεσολάβησαν πριν και μετά απ’ αυτή, θα μείνουν ανεξίτηλα στις μνήμες των παλιών φιλάθλων του Πυρσού και θα κοσμούν την ιστορία του, την οποία θα πρέπει να μάθουν και οι νεότερες γενιές, για να ξέρουν πόσο σημαντική και μεγάλη ομάδα είναι ο Πυρσός. Και μεγάλες ομάδες είναι αυτές που έχουν μια μεγάλη ιστορική διαδρομή, ταυτίστηκαν με τις τοπικές κοινωνίες και για πολλά χρόνια έμοιαζαν με λαϊκά κινήματα.

Τέτοια μέρα σαν σήμερα και πριν από 40 χρόνια, τα Γρεβενά από το πρωί ήταν στο πόδι. Ο Πυρσός στο πρώτο ματς μέσα στην Ελευθερούπολη έφερε ισοπαλία 1-1 και αρκούσε μια νίκη μέσα στα Γρεβενά για να πάει στη Β’ Εθνική. Όχι μόνο κέρδισε, αλλά συνέτριψε τον Ορφέα με 4-0, χωρίς να τον αφήσει ούτε λεπτό να πάρει ανάσα. Και το τι έγινε, δεν περιγράφεται.
Οι πανηγυρισμοί συνεχίσθηκαν από το γήπεδο στους δρόμους της πόλης με τους φιλάθλους να περιφέρουν στους ώμους στους παίκτες σε όλα τα Γρεβενά! Ήμουν τότε 10χρονο παιδί με κοντά παντελονάκια και θυμάμαι όλες αυτές τις εικόνες σαν να ήταν χτες. Για εμάς, τότε οι παίκτες του Πυρσού, ήταν κάτι σαν ήρωες, μυθικά πρόσωπα, ινδάλματα με όλη τη σημασία της λέξης. Κι εκείνο το γεγονός της ανόδου στη Β’ Εθνική, για τα μικρά Γρεβενά, φάνταζε στα μάτια μας κάτι σαν σε συμμετοχή σε Τσάμπιονς Λιγκ με τα σημερινά δεδομένα!

Τσιρίκας, Παπαγιαννάκης, Τσιοπλής, Περήφανος σε μια αποστολή του Πυρσού.

Πριν μπούμε όμως στις λεπτομέρειες αυτού του αγώνα, που έγινε στις 27 Ιουνίου 1971, να θυμίσουμε λίγο πως γίνονταν τότε τα πρωταθλήματα για να δούμε και πως φτάσαμε στο διπλό μπαράζ με τον Ορφέα Ελευθερούπολης. Τότε δεν υπήρχε η Γ’ και η Δ’ Εθνική. Οι πρωταθλήτριες ομάδες των κατά τόπους Ενώσεων συμμετείχαν στο ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα που γίνονταν από τον Μάϊο και μετά σε ομίλους και οι νικητές ανέβαιναν στη Β’ Εθνική, που γίνονταν τότε σε τρεις ομίλους.
Ο Πυρσός από το 1968 και μετά, είχε κάνει μια καλή ομάδα, με παίκτες βασικά από τα Γρεβενά. Παίκτες που βγήκαν από τις γειτονιές της πόλης και οι μοναδικές μεταγραφές ήταν των Σανόπουλου, Ρατσίσκα που ήταν στη μεγάλη ομάδα του Ολυμπιακού Κοζάνης στη δεκαετία του ’60. Αλλά και ο Βαγγέλης Σανόπουλος Γρεβενιώτης ήταν, με καταγωγή από το χωριό Σύδενδρο.
Εκείνα τα χρόνια το ποδοσφαιρικό ταλέντο πλεόναζε στα Γρεβενά και μάλλον η πόλη μας, ήταν πραγματικά «ποδοσφαιρομάνα».
Δεν νομίζω να υπάρχει προηγούμενο ομάδα να βγει στη Β’ Εθνική μόνο με ντόπιους παίκτες. Και ο Πυρσός μετά το 1969 είχε φτιάξει μια δυνατή ομάδα με παίκτες Γρεβενιώτες όπως οι Σαϊτζής, Περήφανος, Τσιοπλής, Αναγνώστου, Τσιανάκας, Τσιμπέρης, Γκόγκος, Καραμήτρος, Χατζηγεωργίου, Τσιρίκας, Νασιούλας, Ευθυμιάδης, Κουκουτσέλας, Δούμας (ήρθε από την Ουγγαρία που ήταν οι γονείς του πολιτικοί πρόσφυγες), Σανόπουλος, Τσαουσίδης, Γιαννούσης και άλλοι.

Το 1970 έφτασε πάλι στα πρόθυρα της Β’ Εθνικής, αλλά έχασε σε μπαράζ αγώνα από τον Φοίνικα Πολίχνης με 1-0 στη Βέροια και μάλιστα στην παράταση.
Η σαιζόν 1970-1971 που σημαδεύτηκε με την άνοδο στη Β’ Εθνική ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς για τον Πυρσό. Άνετα πήρε την πρώτη θέση στην Α’ Ερασιτεχνική της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων ΒΔ Μακεδονίας (ήταν ομάδες από τους νομούς Κοζάνης – Γρεβενών) και συμμετείχε στο ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα για να διεκδικήσει την άνοδο στη Β’ Εθνική. Στον όμιλο του Πυρσού ήταν ακόμα η Νάουσα, τα Μουδανιά και η Νεάπολη Θεσσαλονίκης.
Προπονητής ήταν ο Κώστας Παπαγιαννάκης και πρόεδρος ο Στέργιος Σιούλης. Ο Πυρσός πήγαινε «σφαίρα» για την πρώτη θέση και την απευθείας άνοδο, αλλά στο προτελευταίο παιχνίδι μέσα στη Νάουσα τον έσφαξε χωρίς αναισθητικό η διαιτησία του Παγουρτζή από τη Λαμία. Ενώ κέρδιζε με 2-0 έχασε με 3-2 και μάλιστα το τρίτο γκολ του Γιακουμή δεν πέρασε την εστία, αλλά από την  έξω πλευρά που ήταν τρύπια τα δίχτυα! Πριν φτάσουμε σ' αυτό το συγκλονιστικό παιχνίδι, στο οποίο έγιναν και πολλά επεισόδια, παρά λίγο ο Πυρσός θα πάθαινε έμφραγμα στο ματς με τα Μουδανιά μέσα στα Γρεβενά. Στο 93’ ο Γιάννης Τσιοπλής με ένα σουτ από το κέντρο του γηπέδου έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα σφραγίζοντας τη νίκη με 3-2 σε ένα παραλήρημα ενθουσιασμού.

Το κάλπικο γκολ στη Νάουσα

Ο Πυρσός ήταν ασυγκράτητος και στις 31 Μαΐου 1971 έγινε το ματς μέσα στη Νάουσα, όπου ήταν πάνω από 6000 θεατές, μεταξύ αυτών και εκατοντάδες Γρεβενιώτες που πήγαν με κάθε μέσο. Εκεί αν κέρδισε ο Πυρσός έβγαινε απευθείας στη Β’ Εθνική, αφού το τελευταίο ματς ήταν με τη Νεάπολη στα Γρεβενά. Σύμφωνα με τις εφημερίδες της εποχής, στο ματς Νάουσα – ΠΥΡΣΟΣ κόπηκαν 4.262 εισιτήρια και εισπράχθηκαν 57.930 δραχμές.
Ο Πυρσός μπήκε εντυπωσιακά στο παιχνίδι, παίρνοντας προβάδισμα με 2-0 από το πρώτο πεντάλεπτο! Πριν η Νάουσα καταλάβει τι είχε συμβεί, σαν «σαίτες» οι παίκτες του Πυρσού βγήκαν μπροστά. Έτσι στο 3’ ο Ευθυμιάδης έκανε το 0-1 και στο 5’ ο Κουκουτσέλας το 0-2! Από εκεί και μετά άρχισε το «χειρουργείο» του Παγουρτζή (Θεός σχωρέστον αφού έφυγε από τη ζωή).
Στο 15’ η Νάουσα μείωσε το σκορ 1-2 με τον Μουρατίδη και στο 31’ ισοφάρισε 2-2 με τον Κωνσταντινίδη. Το τρίτο γκολ της Νάουσας ήταν κάλπικο 100%, αφού στο πλάγιο σουτ του Γιακουμή (παλιού παίκτη του ΠΑΟΚ και του Παναιτωλικού) η μπάλα πέρασε έξω από την εστία του Κώστα Σαϊτζή, αλλά επειδή ήταν τρύπια τα δίχτυα πέρασε μέσα!! Ο Γιακουμής δεν το πανηγύρισε και τραβούσε τα μαλλιά του για την ευκαιρία που έχασε, αλλά ο Παγουρτζής προς γενική έκπληξη όλων έδειξε γκολ! Στο γήπεδο έγινε χαμός και οι Γρεβενιώτες γκρέμισαν τα κάγκελα για να μπουν μέσα.
Τελικά μέτρησε το κάλπικο γκολ και η Νάουσα με την ισοπαλία που πήρε στο επόμενο ματς μέσα στα Μουδανιά, ανέβηκε ως πρωταθλήτρια του ομίλου στη Β’ Εθνική. Ο Πυρσός διαμαρτυρήθηκε, αλλά ποιος να τον ακούσει;
Το ματς αυτό έγινε 3 μέρες πριν από τον τελικό στο Γουέμπλευ Άγιαξ – Παναθηναϊκός 2-0 (2/6/1971) και όλη η αθλητική ηγεσία ήταν με την αποστολή των πράσινων.
Για την ιστορία να αναφέρουμε τη σύνθεση του Πυρσού: Σαϊτζής, Ρατσίσκας, Τσιοπλής, Σανόπουλος, Περήφανος, Γιαννούσης, Τσιρίκας, Τσαουσίδης, Κουκουτσέλας, Δούμας, Ευθυμιάδης.

Χαλάρωμα στην κεντρική πλατεία. Όρθιος ο Τσιρίκας και καθιστός ο Ραντίδης. Στο παγκάκι από αριστερά οι Νασιούλης, Τσιοπλής, Σανόπουλος, Αναγνώστου, Γιαννούσης.

Το τέλος του Παγουρτζή

Εδώ ας μας επιτραπεί μια παρένθεση. Ο Παγουρτζής είχε… ειδικότητα στα κάλπικα γκολ. Σε ένα αγώνα πρωταθλήματος Α’ Εθνικής στις 2-2-1976 στο Άργος ανάμεσα στην ΑΕΚ και τον ΠΑΣ Γιάννινα, καταλόγισε κάλπικο γκολ με το οποίο η Ένωση κέρδισε με 1-0, αφού σε κόρνερ του Παπαϊωάννου απέκρουσε πριν από τη γραμμή ο γκολκίπερ των Ιωαννίνων Λίσα, αλλά ο Παγουρτζής έδειξε γκολ!
Ήταν και το τελευταίο ματς του Λαμιώτη ρέφερι, αφού η ΟΔΠΕ τον διέγραψε από τους πίνακες, ενώ ο τότε πρόεδρος της ΑΕΚ Λουκάς Μπάρλος είχε παραδεχτεί ότι η μπάλα δεν πέρασε τη γραμμή και είχε ζητήσει να επαναληφθεί το παιχνίδι. Κι ακόμα, μετά το ματς Νάουσας – ΠΥΡΣΟΥ δόθηκε από την ΟΔΠΕ (Ομοσπονδία Διαιτητών Ποδοσφαίρου Ελλάδας) εντολή στους διαιτητές πριν από την έναρξη των αγώνων να ελέγχουν τα δίχτυα!

Ισοπαλία 1-1 στην Ελευθερούπολη

Τελικά η Νάουσα βγήκε στη Β’ Εθνική και ο Πυρσός τερμάτισε δεύτερος. Όμως είχε και μια δεύτερη ευκαιρία να διεκδικήσει την άνοδο, να παίξει ως δευτεραθλητής, με τον δευτεραθλητή του ομίλου της Ανατολής Μακεδονίας – Θράκης που ήταν ο Ορφέας Ελευθερούπολης.
Η άνοδος θα κρίνονταν σε διπλούς αγώνες.
Ο πρώτος αγώνας έγινε την Κυριακή 20 Ιουνίου 1971 στο γήπεδο Ελευθερούπολης που έληξε με σκορ 1-1. Στο 31’ οι γηπεδούχοι προηγήθηκαν 1-0 με τον Χαραλαμπίδη και ισοφάρισε 1-1 ο Πυρσός στο 56’ με τον Κουκουτσέλα. Διαιτητής ήταν ο Δίλζας που ήταν για πολλά χρόνια ρέφερι στην Α’ Εθνική.

Μια ιστορική φωτογραφία του Πυρσού πριν από τον αγώνα με τον Ορφέα Ελευθερούπολης.
Από αριστερά όρθιοι: Παπαγιαννάκης (προπονητής), Καραμήτρος, Περήφανος, Γκόγκος, Αναγνώστου, Γιαννούσης, Σαϊτζής, Τσιαρτσιάνης.
Καθιστοί: Τσιμπέρης, Τσιρίκας, Σανόπουλος, Κουκουτσέλας, Τσιοπλής, Δούμας, Τσαουσίδης, Τσιανάκας, Ρατσίσκας.

Τα Γρεβενά στις φλόγες

Στο επαναληπτικό παιχνίδι, την Κυριακή 27 Ιουνίου 1971, στο στάδιο Γρεβενών υπήρχε το αδιαχώρητο. Δεν έπεφτε καρφίτσα και ο κόσμος από νωρίς είχε πιάσει τις θέσεις του. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ από την εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ» κόπηκαν στο ματς Πυρσός – Ορφέας 2.974 εισιτήρια με εισπράξεις 46.100 δραχμές. Τότε κυριαρχούσε το θρυλικό σύνθημα «Αεράτα Πυρσέ» που είχε γίνει γνωστό σε όλη την Ελλάδα και ορισμένα τραγούδια όπως «Ήρωα Πυρσέ, μεγάλε και τρανέ, που δοξάζεις τ’ όνομά σου και τα ωραία Γρεβενά σου» ή και το άλλο σύνθημα «Γρε… Γρε…. Γρεβενά, τα λιοντάρια του Βορρά».

Γκολ με τη σέντρα ο Πυρσός

Ο Πυρσός έδωσε από την αρχή να καταλάβει ο Ορφέας ότι δεν είχε καμία τύχη στο καμίνι των Γρεβενών. Στο 1’ ο Κουκουτσέλας έκανε το 1-0 μετά από μεταβίβαση του Ρατσίσκα. Στο 5’ σε φάουλ του Γιαννούση ο Τσιοπλής με κεφαλιά έκανε το 2-0. Στο 53’ ο Τσιρίκας έκανε το 3-0 και τη νίκη με 4-0 σφράγισε στο 83’ ο Γκόγκος. Στο σημείο αυτό με την ευκαιρία να προσθέσουμε, ότι ο Νίκος Γκόγκος εκείνο το καλοκαίρι του 1971 μεταγράφησε στον Άρη Θεσσαλονίκης, την ίδια μέρα που είχε αποκτηθεί και ο Κώστας Δράμπης από τη Φλώρινα.
Διαιτητής του αγώνα ήταν ο Πυλωρίδης, από τους καλύτερους ρέφερι τότε στην Α’ Εθνική.

Η σύνθεση του Πυρσού: Σαϊτζής, Ρατσίσκας, Τσιοπλής, Περήφανος, Αναγνώστου, Γιαννούσης, Τσιρίκας, Σανόπουλος, Κουκουτσέλας (70’ Τσαουσίδης), Δούμας, Γκόγκος.
Πλην του Τσαουσίδη που αγωνίσθηκε για 20 λεπτά, στον πάγκο του Πυρσού σε εκείνο το συγκλονιστικό παιχνίδι ήταν και οι Τσιαρτσιάνης (αναπληρωματικός γκολκίπερ που τον φώναζαν Μπανκς), Τσιανάκας, Καραμήτρος, Τσιμπέρης.

Μετά το ματς έγινε και η απονομή του κυπέλλου της ανόδου στον αρχηγό του Πυρσού Βαγγέλη Σανόπουλο και οι πανηγυρισμοί στα Γρεβενά, δεν είχαν τελειωμό.

Το κύπελλο της ανόδου στο ματς με τον Ορφέα Ελευθερούπολης στις 27-6-1971.

Είναι η ομάδα της καρδιάς μας

Ο Πυρσός αγωνίστηκε δύο χρονιές στη Β’ Εθνική (71-73) και μετά υποβιβάστηκε. Το καλοκαίρι του 1975 έφτασε και πάλι στα πρόθυρα της ανόδου, αλλά έχασε σε μπαράζ αγώνα στα πέναλτι από τον Καμπανιακό Χαλάστρας στο ουδέτερο γήπεδο της Έδεσσας.
Η άνοδος στη Β’ Εθνική, που έγινε σαν σήμερα πριν από 40 χρόνια, με παίκτες καθαρά από τα Γρεβενά, ήταν ένα έπος για το Γρεβενιώτικο ποδόσφαιρο, για τον Πυρσό, για την πόλη και ολόκληρο το νομό.
Εκείνα τα χρόνια τα Γρεβενά ήταν στην  ξεχασμένη Ελλάδα. Ήθελε πυξίδα κάποιος να τα βρει, με το άθλιο οδικό δίκτυο και τον συγκοινωνιακό αποκλεισμό που υπήρχε. Αν ακούστηκαν τα Γρεβενά εκείνη την εποχή σε όλη την Ελλάδα μέσω της τηλεόρασης (η ιστορική εκπομπή του Γιάννη Διακογιάννη Αθλητική Κυριακή μετέδιδε τα αποτελέσματα) και των αθλητικών εφημερίδων, μπαίνοντας τα παιχνίδια πολλές φορές και στο δελτίο ΠΡΟΠΟ, το όφειλαν αποκλειστικά στον Πυρσό. Μια ομάδα, που όσο χαμηλά κι αν πέσει στο αγωνιστικό της κομμάτι, δεν θα πάψει ποτέ να είναι η ομάδα της καρδιάς μας και το σημείο αναφοράς των παιδικών μας χρόνων.

Επόμενο >