greveniotis.gr

-Είναι σίγουρα δύσκολο μέσα σε μια τόσο τεταμένη και εκρηκτική κατάσταση, μην έχοντας ... ξεκάθαρη εικόνα, να επιλέξεις το διαχρονικά σωστό.

-Είναι σίγουρα δύσκολο με ένα ναι ή ένα όχι να καθορίσεις το μέλλον ενός λαού για τα επόμενα πολλά χρόνια.

-Είναι σίγουρα δύσκολο μην έχοντας οικονομικές και νομικές γνώσεις υψηλού επιπέδου να διακρίνεις τι είναι σωστό και τι είναι λάθος.

-Είναι σίγουρα δύσκολο, ειδικά όταν είσαι μέρος ενός συστήματος που έχει τους δικούς του ιδιαίτερους κανόνες να αλλάξεις τα δεδομένα.

ΤΩΡΑ  όμως   εμείς  οι απλοί πολίτες πρέπει να  μη σιωπούμε,   να κάνουμε ότι μπορούμε  ό,τι μας υπαγορεύει η κρίση μας. Ετσι  καταξιώνεται ο άνθρωπος και  φέρει επάξια τον τίτλο του πολίτη, διαφορετικά μένει  ιδιώτης.

«Η γαρ πολιτεία βίος εστί της  πόλεως.»   δηλαδή η πολιτική  μέσα στη  κοινωνία,  είναι η ίδια η ζωή   είναι η ουσία της ζωής,   λέγει ο μεγάλος  πολιτειολόγος   Αριστοτέλης.

Δεν θα βγούμε από την κρίση χωρίς θυσίες είπε  απόψε ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος στο διάγγελμα του, και  επανέλαβε το γνωστό δίλημμα που θέτει τη χώρα μπροστά στο χάος της χρεοκοπίας, στην περίπτωση που δεν περάσει η νέα δανειακή σύμβαση……. Μια άτακτη χρεοκοπία  είπε θα έριχνε τη χώρα μας σε μια καταστροφική περιπέτεια. Θα δημιουργούσε συνθήκες ανεξέλεγκτου οικονομικού χάους και κοινωνικής έκρηξης. Οι αποταμιεύσεις των πολιτών θα κινδύνευαν.

O Γιώργος Παπανδρέου μιλώντας προς τις Κοινοβουλευτική  Ομάδα του ΠΑΣΟΚ  κάλεσε τους βουλευτές του να κάνουν το πατριωτικό τους καθήκον και να στηρίξουν το νέο μνημόνιο, ως μοναδική επιλογή για τη διάσωση της χώρας. Υιοθετώντας δραματικούς και προσωπικούς τόνους, ο κ. Παπανδρέου, είπε ότι τα τελευταία δύο χρόνια σήκωσε σταυρό, προσπαθώντας να πετύχει το καλύτερο για τη χώρα.   Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε ότι η άρνηση της νέας δανειακής σύμβασης ισοδυναμεί με χρεοκοπία καταστροφική για τον τόπο.

Ο Αντώνης Σαμαράς έθεσε ευθέως θέμα κομματικής πειθαρχίας στους βουλευτές του, λέγοντας ότι θα ήταν καταστροφική για τη χώρα να χάσει τη συνοχή της η παράταξη στην οποία τώρα προσβλέπουν όλοι οι Έλληνες. Επίσης προειδοποίησε με αποπομπή τα στελέχη τ ου κόμματους που εμφανίζονται «βασιλικότεροι του βασιλέως.» Δεν τολμώ να διανοηθώ τη χώρα μου με άδεια ράφια, με κλειστά μαγαζιά, χωρίς φάρμακα, με δελτίο στα τρόφιμα.

Προσωπικά πίστευα ότι  με την πρώτη δανειακή σύμβαση   θα  λυνόταν το πρόβλημα της χώρας μας  και θα έμπαινε η οικονομία μας  σε μια τάξη. Το δάνειο  των €110 δις που προέβλεπε το Α΄μνημόνιο,    θα βοηθούσε  για ένα νέο  ξεκίνημα  στο  πρόβλημα της πραγματικής οικονομίας που είναι θέμα αναδιάρθρωσης του παραγωγικού ιστού, εισαγωγής της καινοτομίας, επιλογής τομέων που μπορούν να καταστούν ανταγωνιστικοί σε ορατό χρόνο.

Ολοι πιστεύαμε ότι το  ελληνικό κράτος θα  ξέφευγε από τον κίνδυνο  της  στάσης πληρωμών και θα επιστρέφαμε   μέσα στο 2012 εντός των αγορών, όπως  μας υπόσχονταν οι κυβερνώντες .. .

Πιστεύαμε ότι  το ποσό των 110 δις Ευρώ  ήταν  αρκετοί πόροι για να εξορθολογισθούν   οι δαπάνες   και οι  μισθοί του δημοσίου.

Μας  έπεισαν ότι με το μεγάλο αυτό ποσό  θα δινόταν χρόνος στην ελληνική οικονομία να ανακάμψει και να παραγάγει τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα μας επέτρεπαν να κάνουμε βήματα πίσω από το χείλος της χρεοκοπίας.

Η κυβέρνηση του Α΄Μνημονίου όμως , από τις επιλογές που είχε για έξοδο από την κρίση, στην πράξη επέλεξε μόνο  τη λιτότητα  και την πληρωμή των προηγούμενων χρεών της… Άφησε απ' έξω την ανάπτυξη, την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, τις δομικές αλλαγές που θα  έστελναν  ένα ισχυρό μήνυμα στον έξω κόσμο ότι η Ελλάδα μπορεί να προχωρήσει.

Μήπως η δανειακή σύμβαση του Β΄Μνημονίου  είναι η καθυστέρηση της στάσης πληρωμών  της Ελλάδας ώστε να διασωθούν οι Γερμανικές τράπεζες που θα χρησιμοποιήσουν τον χρόνο που εμείς "αγοράζουμε" (δανειζόμενοι) εκ μέρους τους ώστε να προλάβουν να πουλήσουν τα ομόλογά μας;

Ένα ΟΧΙ του Κοινοβουλίου μας  στη νέα δανειακή σύμβαση , ίσως είναι ένα ΜΗΝΥΜΑ  προς την Γερμανία  να συνειδητοποιήσει  ότι, αν θέλουν να κρατήσουν το ευρώ ως έχει , να αποτρέψουν αλυσιδωτές κρίσεις  εντός της ευρωζώνης, θα πρέπει επί τέλους να κατανοήσουν ότι μία πραγματική οικονομική ενοποίηση, ιδίως μετά από μια παγκόσμια οικονομική κρίση  του 2008, απαιτεί ανακύκλωση των πλεονασμάτων, - δηλαδή, πολιτική και δημοσιονομική ενοποίηση.

Αν η δημοκρατία στηρίζεται στην ελευθερία σκέψης, άποψης και δράσης, όπως μαθαίναμε στο σχολείο  τότε  η  κομματική πειθαρχία δεν χρειάζεται .

Η παραίτηση από το βουλευτικό αξίωμα είναι ανευθυνότητα  και αντίθετη με την εντολή που δώσαμε  εμείς οι   πολίτες δυο χρόνια πριν.

Ίσως η πειθαρχία να είναι τελικά για τους μέτριους.

Ίσως γι ’αυτούς που φοβούνται να αναλάβουν την ευθύνη της επιλογής τους.

Θεσσαλονίκη   11-2-2012

ΣΑΚΗΣ  ΖΙΩΓΑΣ