greveniotis.gr

Του Φώτη Σιούμπουρα

Πέρασαν περίπου δύο χρόνια από τότε που  μπλέξαμε στα νύχια του ΔΝΤ και εμπιστευθήκαμε τις συνταγές της Τρόικας . Δυο χρόνια γεμάτα  απειλές, εκβιαστικά διλήμματα. Και μέτρα,  πολλά μέτρα. Βάρβαρα, ως επί το πλείστον, άδικα, οριζόντια. Μέτρα που  στην πορεία αποδείχθηκαν αναποτελεσματικά. Για αυτό και διαρκώς απαιτούνται …νέα. Χρειάστηκε να φτάσουμε στο  χείλος του γκρεμού , στη οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση για να παραδεχτούν όλοι , ακόμη και εκείνοι...

που είχαν την φαεινή ιδέα να οδηγήσουν τη χώρα στον …«μονόδρομο» των δανειστών , ότι η μνημονιακή πολιτική  μας βύθισε ακόμη περισσότερο στην ύφεση. Και  σήμερα δεν κινδυνεύει μόνο η υπόσταση της πατρίδας, δεν απειλείται μόνο η εθνική μας κυριαρχία. Σήμερα απειλείται πάνω από όλα ο συνεκτικός κρίκος τους έθνους μας, απειλείται ο κοινωνικός ιστός .  Αγγίξαμε επικίνδυνα τα όρια της φτώχειας και της απόγνωσης και οι «λύσεις» που μας προσφέρουν είναι ταπεινωτικές.  Κοντεύoυμε να συνηθίσουμε  στην ιδέα ότι είναι αναγκαίο και…φυσικό να μειώνονται  οι μισθοί και οι συντάξεις, αλλά να ανεβαίνουν οι τιμές και τα «χαράτσια».  Να ανεβαίνουν οι λογαριασμοί της ΔΕΗ, ο ΦΠΑ , το πετρέλαιο και η βενζίνη  με τον ρυθμό που.. πέφτει η θερμοκρασία τον χειμώνα στη Δυτική Μακεδονία. Θεωρούμε  σχεδόν φυσιολογικό να μην έχουν τα παιδιά βιβλία στα σχολεία και να οργανώνονται  κατοχικά συσσίτια.  Συνηθίσαμε να βλέπουμε το κέντρο των μεγαλουπόλεων  ως γκέτο απελπισμένων, την εγκατάλειψη της περιφέρειας από την κεντρική εξουσία ως κάτι το …λογικό   και συζητάμε κάθε μέρα για επιστροφή στη δραχμή σαν να περιμένουμε την …επιστροφή του ασώτου.

 

Αλλά και ειδικότερα:  Ανάγκασαν τους Γρεβενιώτες και τους  κατοίκους γενικότερα της Δυτικής Μακεδονίας , που πλήττονται και επλήγησαν ιδιαίτερα εφέτος -την χρονιά της οικονομικής ανέχειας- από την πολύμηνη βαρυχειμωνιά,  να…συνηθίσουν να πληρώνουν την ίδια τιμή  το πετρέλαιο, που πληρώνουν και οι πολίτες της πρωτεύουσας ή και των νησιών.

.«Συνηθίσαμε»  στα Γρεβενά, μια από τις φτωχότερες περιφέρειες της Ελλάδας, όπου απαιτείται περισσότερο από το μισό του ετήσιου εισοδήματος να καταβάλλεται για θέρμανση , να πληρώνουν οι επιχειρήσεις το ηλεκτρικό ρεύμα χωρίς ένα ευρώ επιδότηση.

.«Συνηθίσαμε» στα Γρεβενά, στον πρώτο βιολογικό Δήμο της Ελλάδας, η κατανομή των πιστώσεων να μην γίνεται  ανά περιφερειακή ενότητα και σύμφωνα με τον αριθμό των παραγωγών(όπως είναι το δίκαιο και το σωστό, όπως επισημαίνει και  στην διαμαρτυρία του προς το αρμόδιο υπουργείο ο Δήμαρχος  Δημ. Κουπτσίδης), αλλά…πανελλαδικά, όπως αποφασίζει η κεντρική εξουσία.

.«Συνηθίσαμε»  να θεωρούμε …φυσιολογική την εγκληματική αδράνεια της Πολιτείας όταν επί τόσα χρόνια κοροϊδεύει τους δικαιούχους των εργατικών κατοικιών στην Κυρακαλή, μην ολοκληρώνοντας το έργο κατασκευής των σπιτιών .

. Μας οδήγησαν με τις πρακτικές τους να «συνηθίσουμε» στην ύπαρξη των τόσων  άλυτων προβλημάτων στο  νοσοκομείο Γρεβενών, το οποίο τελικώς και αποφασίζουν να το …συγχωνεύσουν  με αυτό της Καστοριάς, στην διακοπή χρηματοδότησης του έργου για την Σχολή Αστυνομίας, την μη χρηματοδότηση των εργασιών για τις ανασκαφές σε αρχαιολογικό χώρο , την μη ανάδειξη  και προβολή του Μουσείου Μηλιάς, την μη ενίσχυση  και ανανέωση του εξοπλισμού του χιονοδρομικού της Βασιλίτσας, την εγκατάλειψη  αγροτών  και κτηνοτρόφων, ελεύθερων επαγγελματιών κ.α.  Τα Γρεβενά βέβαια δεν …συνηθίζουν τέτοιες «συνήθειες» και αγωνίζονται για την επίλυση των προβλημάτων, αλλά μας έχουν οδηγήσει  σε  τέτοιο αδιέξοδο σήμερα, που θεωρούμε  σωτηρία ακόμα και την πτώχευσή μας...Καταντήσαμε να είμαστε ο πλέον απαισιόδοξος λαός της Ευρώπης. Μας απαξίωσαν, μας συκοφάντησαν, μας διέσυραν . Μας στέρησαν το χαμόγελο, μας έκλεψαν την ελπίδα. Έχουν καταδικάσει τους νέους να μην έχουν δικαίωμα στο αύριο.  Ο κόσμος έχει κουραστεί, έχει απογοητευθεί και  η απογοήτευση  μπορεί να οδηγήσει σε  παραίτηση. Ο,τι πιο επικίνδυνο. Ένας παρατημένος λαός, δεν έχει μέλλον. Αλλά  αυτός ο λαός, όλοι εμείς έχουμε μέλλον.  Πρέπει να ξαναβρούμε την ελπίδα. Να δείξουμε  εμπιστοσύνη στις αστείρευτες δυνάμεις του Έθνους που επιβίωσε ανά τους αιώνες ξεπερνώντας πολύ μεγαλύτερες προκλήσεις από τις σημερινές. Να δείξουμε εμπιστοσύνη  σε  ηγεσίες που  έχουν  όραμα γι αυτόν τον τόπο. Που  έχουν πρόγραμμα και σχέδιο για έξοδο από την κρίση.  Που έχουν όρεξη για δουλειά και δυνατότητα για  προσφορά.   Που υλοποιούν ό,τι υπόσχονται. Που  νοιάζονται για την Περιφέρεια και τα προβλήματά της και όχι μόνον για  το «Αθηνοκεντρικό κράτος». Που , παίρνοντας ακόμη και μαθήματα από τα λάθη του παρελθόντος, δεν θα μας οδηγούν στην  συνήθεια να … «συνηθίσουμε» .   Η Ελλάδα έχει μέλλον αν την εμπιστευθούμε.

 

< Προηγούμενο		Επόμενο >